جاده سفر را دوست دارد پای رفتن نیست
نمی دانم چرا این روزها
که از همیشه باید بهش نزدیک تر باشم
زمزمه ی نیمه شب هایم شده
من مهربان ندارم
نامهربان من کو ؟
دست از پر پرنده و هفت اسمان بکش
اینجا مقدس است
باید وضو بگیری و سجاده تر کنی
سلام همسفر جاده های چشم به راه
يك -چند شب پيش تا ساعت 5 صبح خوابم نمي برد خيلي كلافه شده بودم .با خودم گفتم شايد امروز به اندازه ي كافي خسته نشدم .فرداش تمام مسير هايي راكه براي انجام كارهام بايد مي رفتم پياده رفتم و عصرهم اتاقم را ريختم به هم و از اول كامل تميز كردم .پيش خودم گفتم امشب سرم را روي بالش نگذاشته دارم خواب مي بينم و وقتي در كمال ناباوري باز تا دير وقت خوابم نبرد گفتم حتما خيلي خسته شدم و از شدت خستگي خوابم نمي بره .اين بار دكوراسيون اتاق را عوض كردم گفتم شايد از نظر روحي خسته شدم و نياز به تنوع دارم . وقتي تخت خواب را جابجا كردم يك كتاب ديدم به نام " عقل مذكر" نوشته ي ژنويو لويد .به نظرم كتاب جالبي امد گذاشتم بعد از اتمام كار شروع كردم به خواندنش با چيزي كه فكر مي كردم متفاوت بود ولي واقعا كتاب جالبي بود درباره ي مردانگي و زنانگي در فلسفه ي غرب و نظريه هاي ارسطو، افلاطون، كانت ،هگل و .... است . كتاب را ان شب تمام كردم و نيمه شب نشده خوابم برد .
دو - چند بيت براي نيمه ي شعبان مي خواستم بنويسم كه متاسفانه نشد.با اندكي تاخير بپذيريد:
اي نامه رسان ،اب روان،از تو چه پنهان
شب تا سحر از قصه مرا خواب دمي نيست
مي خواست قلم سر ببرد از غزلي سبز
لايق به عنايت نشدن حرف كمي نيست
بگذار نم اشك من همراه تو باشد
هر چند كه در بحر تو شبنم رقمي نيست
اي كاش نظر بر دل تنگم بكند دوست
ان شب كه به پيمانه دگر صبحدمي نيست
