سلام
سالگرد وبلاگ ، بيشتر از يك ماه به روز نكردن، طرح هايي كه خيلي وقته نوشته شده ، اتفاق هاي خوب و بد هيچ كدام وقتي روحيه نوشتن را نداري كمكت نمي كنه تا به روز بكني ..نمي دونم چي باعث شده امروزكمي از كارهاي عقب مانده يك ماه اخير را انجام بدم و كمي خيالم راحت بشه. مي خواستم اين غزل قديمي را براي سالگرد وبلاگ بنويسم كه نشد با كمي تاخير بپذيريد :
من رفته ام بدون تو تا احتضار را
حالا بخوان به جاي غزل انفطار را
من مي روم تو گريه نكن تا كه نشكني
تا اخرين دقيقه همين اقتدار را
مي خواستم كنار تو باشم ولي چه سود
دنيا نداده دست من اين اختيار را
بر اين گمان مشو كه ز تقويم روزگار
من در شمار عمر كنم انتظار را
من مفتخر به همسفري با تو بوده ام
هر كس نكرده تجربه اين افتخار را
****
اري قرارمان ته دنيا جدايي است
اما خدا ز ما نشنيد اين قرار را
